سه شنبه ٠١ آبان ١٣٩٧

صفحه اصلی|شناخت کشورهای جهان|ارتباط با ما
منو اصلی
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
[عضویت]

مجموعه خاطرات تبلیغی مبلّغان اعزامی به کشورهای مختلف جهان

دانستنی های مسجد و مرکز اسلامی امام علی(ع) در هامبورگ آلمان
خاطرات تبلیغی سفر به کشور آلمان
مبلّغ: احمد علی قانع / دانشیار (عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق(ع))
زمان اعزام: محرم 1439 / مهر 1396

از نکات دانستنی در مورد مسجد هامبورگ نام و نشان آن است تا زمان اخیر این مکان اغلب (مسجد و مرکز اسلامی هامبورگ ) معرفی می شد و گاه در بین مردم به اختصار (مسجد) خوانده می شد. نام مسجد امام علی (ع) که علامتی برای دوستداران اهل بیت پیامبر (ص) است ـ روی تابلوی کاشی کاری شده جلوی ورودی مسجد درج گردید در عین حال این مسجد مطابق با فرهنگ آلمانی نزد توریست ها به دلیل کاشی های فیروزه ای رنگ نمای بیرونی اش به (مسجد آبی) شهرت یافت که بیان کننده ی ذوق و گرایش طبیعت دوست آنان است. به این ترتیب نام امام علی (ع) به عنوان یک نشانی متبرک همواره بر پیشانی این مسجد خواهد درخشید تا شناسنامه پرافتخار گذشته مسلمانان را دردنیای مدرن امروز به آنان یادآوری کند و پلی بین گذشته و آینده باشد. این مسجد بر اساس رویه عقل گرای خود سعی کرده تا هویت سازمان و دیدگاه های فکری و فرهنگی و موضع رسمی اش را که برخاسته از اساس نامه و هماهنگ با آن می باشد به صورت گویا و خلاصه در یک شعار و چند گزاره به اطلاع عموم برساند (با اخلاق الهی دنیا را زیباتر سازیم) این جمله شعار و نماد معنوی امام علی (ع) هامبورگ و مرکز اسلامی آن است. مسجد و مرکز اسلامی امام علی (ع) هماهنگ با شعاری که برای خود برگزیده، در راستای تحقق اخلاق الهی، پنج واژه مقدس را در کانون اصلی توجه قرار داده و همواره خود را مروج این ارزش های متعالی می شمارد تا به سهم خود در زیباتر ساختن دنیا سهیم باشد: (1) معنویت و ایمان مذهبی (2) عقلانیت و اعتدال (3) عدالت و برابری (4) آزادی و امنیت (5)کرامت الهی انسان
مسجد و مرکز اسلامی هامبورگ مراحل مختلفی را پشت سر گذاشته و فراز و فرود های فراوانی را تجربه کرده است. ولی مسلما در دوران اخیر به مرحله بلوغ و رشد یافتگی برای ارائه خدمات معنوی رسیده و به سوی شکوفایی و بالندگی به پیش می رود.
رانندگی مطابق با قوانین، کنترل جدی و غیرقابل ترحم پلیس
خاطرات تبلیغی سفر به کشور آلمان
مبلّغ: احمد علی قانع / دانشیار (عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق(ع))
زمان اعزام: محرم 1439 / مهر 1396

از نکات جالبی که در کشور آلمان این بود که در سطح خیابان ها و معابر پلیس و ماشین پلیس کم دیده می شد، اما دوربین ها کار خود را می کنند و به تعبیر یکی از مهاجران اگراتفاقی در جاده بیفتد یا کسی با پلیس تماس بگیرد، مثل مور و ملخ از هوا و زمین پلیس می آید و برای تخلف های رانندگی و غیر رانندگی مجازات های سنگین و سختی را وضع کرده اند به طوری که به احتمال یک درصد دستگیر شدن با توجه به سختی مجازات، فرد را از تخلف باز می دارد و حتما یکی از اهداف مجازات درمیان جوامع و حتی در قوانین کیفری اسلام بازدارندگی است، اما متاسفانه مشاهده می کنیم که با سبک بودن بسیاری از مجازات ها در قوانین وضعی کشور ما و یا با عدم اجرای جدی قوانین کیفری، شرعی این خاصیت بازدارندگی تا حد زیادی در میان ما از بین رفته است، و این است دلیل افزایش جرم و مجرم و جنایت.
از طرفی سرعت ماشین ها در اتوبان های آلمان در پاره ای از مسیر ها بالغ بر  200کیلومتر در ساعت است و از نظر قوانین منعی ندارد. هم جاده استاندارد لازم را دارد وهم ماشین ها وهم رعایت قوانین رانندگی و از خطی(لاینی) به خط دیگر حرکت نکردن. پدیده ای که متأسفانه در برخی رانندگان کشورما وجود دارد و حتی در بزرگراه ها و آزاد راهها با به اصطلاح لایی کشیدن، سلامت و امنیت خود و دیگران را به خطر می اندازند. اگر برای این دسته از رانندگان که تعدادشان زیاد نیست، پلیس مجازات های سنگینی در نظر می گرفت، بقیه عبرت می گرفتند و این پدیده نامبارک کم کم محو می شد.

تقویت امکانات روستاها
خاطرات تبلیغی سفر به کشور آلمان
مبلّغ: احمد علی قانع / دانشیار (عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق(ع))
زمان اعزام: محرم 1439 / مهر 1396
 
روستاها و شهرهای کوچک بین راه همه تمیز، مرتب، دارای امکانات شهری مثل برق و تلفن وفروشگاه های زنجیره ای و جاده های آسفالته و پهن و مدرسه و شعب ادارات دولتی مورد نیاز و.... می باشد و این است رمز عدم هجرت روستاییان و ساکنان شهر های کوچک به سمت شهرهای بزرگ و حاشیه نشینی در آنجا . منکر آن نیستم که ما هم سعی در تقویت روستا ها داشته ایم و قدری هم عمل نموده ایم، اما واقع آن است که سخنرانی و شعار مسئولان ما زیباتر و بیشتر از عملکرد آنهاست در حالی که به عمل کار برآید به سخنرانی (سخندانی) نیست. چه آمار های غلطی که از عملکرد ها داده می شود و چه چاپلوسی هایی که صورت می گیرد و چه ادعا ها و وعده های دروغینی که توسط برخی افراد داده می شود و متاسفانه پشت آن عملی نیست و البته ریشه های همه ی اینها دروغ گویی است که در روایات به عنوان کلید همه گناهان معرفی شده است.

تولید برق پاک و مصرف حداکثری آن به جای سوختهای فسیلی
خاطرات تبلیغی سفر به کشور آلمان
مبلّغ: احمد علی قانع / دانشیار (عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق(ع))
زمان اعزام: محرم 1439 / مهر 1396

در راه هامبورگ به ایرفورت شاهد هزاران پرِه های بزرگ و بلند و چرخان تولید برق توسط انرژی باد بودیم، یکبار سرمایه گذاری و هر سال از انرژی پاک باد استفاده کردن، بعدا در ایرفورت و هامبورگ مشاهده کردیم که اغلب وسایل عمومی، اتوبوس های شهری، قطارها و متروها، اجاق پخت خانگی،....همه از انرژی برق استفاده می کنند که توسط همین پره های بی ضرر و کم خرج به دست آمده است، و برخی از مهاجران می گفتند در6 سالی که ما در آلمان زندگی می کنیم یاد نداریم یک دقیقه قطعی برق را، کاش در کشور ما که آلودگی ناشی از سوختن سوخت های فسیلی، زندگی را بر همگان تنگ کرده است، قدری بیشتر در تولید و مصرف انرژی پاک برق، سرمایه گذاری می شد و این کار بسیار عملی است.

کشاورزی مکانیزه و آبیاری قطره ای
خاطرات تبلیغی سفر به کشور آلمان
مبلّغ: احمد علی قانع / دانشیار (عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق(ع))
زمان اعزام: محرم 1439 / مهر 1396

مسیر چند صد کیلومتری تا شهر ایرفورت یا پوشیده از جنگل بود یا زمین های کشاورزی بزرگ که وجود ماشین های سنگین کمباین و تراکتور و امثال آن نشان از مکانیزه بودن این کشاورزی(و نه سنتی آن) را دارد. علی رغم اینکه نزولات آسمانی در آلمان فراوان است، اما شیوه کشاورزی غرقابی و اتلاف آب و آبیاری به شکلی که در زمان حضرت آدم و نوح(ع) وجود داشته است، در آنجا مشاهده نمی شود، بلکه چرخ های مخصوص آبیاری بارانی و قطره ای و....قابل مشاهده است. آنوقت ما با اینکه نزولات آسمانی مان به خاطر واقع شدنمان در منطقه کویری نسبتا کم است، اما از سیل آّب های آسمانی استفاده نمیکنیم، بلکه سفره های آب زیرزمینی را که صد ها سال است حاصل شده استخراج کرده قسمت عمده آن را به هدر می دهیم. بار ها در تلویزیون گفته شده که سیستم آبرسانی شهر بزرگی مثل تهران کهنه و قدیمی است حدود  30درصد آب را به هدر می دهد، اما چه فکری برای حل این مشکل کرده ایم؟ چرا برای نوسازی و بازسازی این شبکه عظیم برنامه ریزی نکرده ایم که سالانه قسمتی از آن را مرمت کنیم؟ آبهای باران که از دشت بزرگ تهران جاری می شود، کجا می رود و چقدر استفاده می شود؟